viernes, 10 de mayo de 2013

II JORNADAS BLOGS DE MODA & COMERCIO ELECTRÓNICO

Fotgrafía: Berta García Jorge
Hace unos meses,los organizadores de un evento que iniciaba su camino en un espacio cultural tan importante como singular, (CGAC en Santiago), me ofrecieron la posibilidad de colaborar con ellos, realizando un reportaje fotográfico de lo que serían las I Jornadas de Blogs de moda y comercio electrónico. Me pareció un proyecto distinto e interesantísimo, y una oportunidad que, así que acepté enseguida. Lamentablemente, circunstancias imprevistas hicieron imposible mi asistencia al evento, y no tuve más alternativa que seguir su evolución a través de prensa
Foto: Berta García Jorge

Si queréis ver un resumen de lo sucedido en la edición anterior, entrad en este enlace 


Foto: Berta García Jorge















Arropados por un público que demandaba continuidad, y con la misma energía que siempre, los organizadores han puesto en marcha ya, la preparación de lo que serán las 

cuya información completa, podéis ver en su blog, web y en redes sociales entrando a través de los siguientes enlaces:
web    twitter    Facebook    Blog

Donde, nuevamente volverán a coincidir empresas, medios de comunicación, fashion bloggers, fotógrafos y público en general, con la pretensión de seguir analizando este fenómeno  comercial, consistente en la dinamización del mercado a través de las herramientas informáticas que hoy en día están a disposición de todos nosotros. Deberíamos preguntarnos si mantener únicamente las estructuras convencionales de venta, nos resulta rentable en un  momento en que  no sólo se pone valor al producto, sino también al tiempo invertido para adquirirlo. 
Mujeres y hombres, con iniciativas novedosas e innovadora capacidad de gestión están consiguiendo llegar a un público cada vez más numeroso, que accede a ellos a través de la ventana global de internet. Sabiendo que en sectores como la moda, o los viajes, el volumen de negocio online, es ya ostensiblemente superior que en venta directa ¿es razonable cerrarnos a las opciones que amplían campo de acción, trabajo e ingresos?

Os invito a todos a conocer .  difundir y promover este proyecto  tan interesante como práctico para todos los emprendedores  interesados en traer al presente conceptos que ya no forman parte de las formas de gestión empresarial futuras, sino que se están haciendo un hueco importantísimo entre determinados sectores de población cada vez más proclives a la inversión en ideas.
  
Tenemos una cita los días
4 y 5 de octubre
 en el Hotel Finisterre, de A Coruña

Entre tanto... me convierto en cazatendencias por un día, -prescindiendo de las grandes cadenas, conocidas por todos no sólo por sus locales en las ciudades, sino por su importante volumen de ventas online- y os invito a valorar algunas de las tiendas ourensanas que ya distribuyen su producto a través de internet, con éxito creciente..



¿Quiéres formar parte de esta lista? Contacta conmigo, a través del correo anaskette@gmail.com y subiré el enlace a tu negocio, de forma gratuita, naturalmente.

 
 
 

 



 

lunes, 22 de abril de 2013

Cata... ya está aquí


Se nos ha hecho muy larga la espera, el último tramo del embarazo de Belén todos lo hemos vivido con nervios e impaciencia, pero... finalmente Jimena Catalina ya está con nosotros. 4 kilos de niñaza preciosa que nos han llenado de ilusión. Dani no podía ser más feliz, la mañana que fuimos a verla al hospital y la cogió en brazos, acurrucadita y dormida.

Estas imágenes que veis aquí, están tomadas a menos de 24 horas de nacer. La niña aún estaba  tomando contacto con el mundo, y por tanto sirven sólo como referencia de un cambio que podremos ver mes a mes, y que nos ayudará a  comprobar la evolución de un bebé a lo largo de un año... Y ya de paso, los cambios de los niños con los que conviven o se relacionan constantemente.

¡Bienvenida Cata!








domingo, 17 de marzo de 2013

Esperando a Catalina


El tiempo pasa tan rápido algunas veces como lento en otras ocasiones. Es curioso darnos cuenta de que esta apreciación tan evidente, se convierte en un mantra único cuando estamos esperando a que llegue nuestro bebé.

A esta mami tan especial para mi -es mi cuñadita, la mujer de mi hermano- el tramo final de este segundo embarazo se le está haciendo eterno... (¡Y a nosotros también!) pero por diferentes razones, claro.

Ella además de toda la ilusión del mundo por tener a su niña en casa, tiene en estos momentos pre parto,  las emociones a flor de piel, con lo que los días van pasando mucho más lentamente... por más que tengamos todos interés en pisar el acelerador.


A mi, fotográficamente hablando, el embarazo me parece una etapa preciosa. Es magnífico ver evolucionar el cuerpo de una mujer durante esta etapa. Y poder constatar esos cambios gráficamente me encanta.
Son imágenes increíbles, de las que forman parte de nuestra intimidad más cercana y que probablemente nunca lleguemos a enseñarle a nadie más que a los nuestros. Son, en definitiva, momentos singulares de la vida, sobre todo en esta fase final.

Las mujeres tendemos a sentirnos, a medida que avanza el embarazo,presas de una imagen que no es la nuestra, y que nos transforma el cuerpo de manera que en ocasiones nos impide ver la realidad: es circunstancial y pronto volveremos a estar como antes.
Así que,me parece imprescindible tratar a las pre-mamis, con todo el cariño y la paciencia que podamos tener en recámara. Están cansadas, les duelen las piernas, y no se sienten especialmente cómodas consigo mismas, así que... tampoco van a estar especialmente colaboradoras.
Pese a lo cual no quieren, ni deben, renunciar a este recuerdo fotográfico.

En estos casos suelo proponer un juego entre imágenes realistas, que nos ayuden a recordar, con el paso del tiempo,este momento tan importante, y otras más elaboradas, que nos ilusionen y nos animen a afrontar esta recta final con energía y optimismo.


De ahí, que entre las fotografías de arriba, en cut out, y éstas en color, haya una gran diferencia de estilo y edición. Me gusta complementar las series fotográficas mezclando ambas tendencias. Las mamás lo agradecen y yo me divierto mucho viéndolas contentas.

Otra cosa que suelo hacer, es editar la misma fotografía de dos formas diferentes y proponerle ambas. Suelen tener un criterio muy bueno, y a veces una imagen que a nosotros nos suscita dudas, a ellas les transmite mucho más de una forma que de otra.


En todo caso, la llegada a casa de un niño siempre es un motivo excelente para la celebración...

Y a mi, Cata...como Caye, su hermanita.. me va a regalar muchas tardes de imaginación y fotos.

¡Seguro.....!


lunes, 4 de marzo de 2013

¿Y si vamos de paseo?

Parece que la primavera, por fin, empieza a dar síntomas de su cercanía. Los días ya son más largos, el campo está lleno de mimosas, y los colores aún mantienen el verde fresco del final del invierno. Es un momento perfecto para coger a los niños y salir a pasear. Con amigos, a cualquier sitio que nos apetezca conocer, o simplemente a un parque cercano.
Estar al aire libre les beneficia muchísimo. Si hace sol, empezaremos a disfrutar de la energía que nos proporciona, de su optimismo y buen humor... además de hacer acopio de vitamina E.
Además, nos encontramos con escenas naturales, divertidas y románticas que siempre nos resulta agradable captar con la cámara, y que con el tiempo encontraremos deliciosas.


¿Por qué no animarnos a salir?... Lo vamos a pasar genial!



 Cuando salgo al campo con los niños, suelo hacer un montón de fotos. No espero nada, aunque alguna vez les pido que se coloquen aquí o allá, en general prefiero observarlos y estar alerta de sus propios movimientos naturales. Me suelen dar mucho más juego que las poses forzadas que adoptan si los presionamos al pedirle cosas que no quieren hacer.

Con frecuencia, llego a la conclusión de que es más sencillo ir con tiempo  y estar pendiente ... que obligarlos a hacer cosas, porque sólo conseguimos que se enfaden y que a la larga no cooperen.

Así que, lo único que necesitamos en este caso es: TIEMPO.

Llegaremos a hacernos con colecciones tan bonitas que no sabremos que hacer con ellas... ya veéis! Yo, por ejemplo suelo montar algunas en collage... dan un resultado buenísimo y en un sólo vistazo tienes el día entero.

¿No os animáis a probar?




sábado, 9 de febrero de 2013

Un honor... un placer..










PREGÓN ENTROIDO 2013.-





A cidade que non dorme.



Boa noite, OURENSE!…

¡É unha honra! Unha honra incrible estar hoxe nesta praza, que forma parte da vida de todos nós, como pregoeira da Festa entre as Festas… Non se pode atopar un agasallo mellor, que a invitación da túa vila, para  estar eiquí, esta noite que abre a porta do entroido na cidade.  Daquela, podería estar agradecendo a uns e outros  esta designación, dende agora ata o día do enterro da sardiña, pero… tampouco é iso, supoño.

Grazas, en todo caso ó Concello, por regalalle esta posibilidade, a unha persoa vencellada á cultura… e á cidade. Porque iso, pensó eu, mestura non só o componente lúdico da festa, que xa todos coñecemos , senon tamén o seu valor artístico –e incluso antropolóxico- social e dende logo cultural.

Ourense non é un lugar donde o entroido se viva precisamente de puntiñas. Dende hai séculos a nosa forma de vivir esta festa, permanece entre nós  formando parte, non só dunha forma de vida, senon do nóso sentir como pobo.  Non hai ourensán que non se achegue dunha forma ou de outra o entroido.
Este 2013, cúmprense 25 anos dende que o desfile de entroido na cidade se iniciou como tal. ¡25 ANOS XA!...  hoxe xa non se entendería Ourense sen ese desfile multitudinario, no que participaremos o domingo, porque xa é algo tan da cidade, como o propio magosto.
E isto….. é así, porque a xente o fixo así. Os ourensáns quixemos que cada ano esta xuntanza de persoas na rúa, de día e de noite vaia a mais. Temos un entroido imparable, que nós coñecemos de sempre, pero que xa empeza a facerlle un pé a outros de lonxe, pola súa especial implicación coa xente, que convirte  o sentido crítico e a  ironía na bandeira do entroido.
 En Orense, non escapa ninguén  á retranca e á sátira… ¡como debe ser, en definitiva!
Estamos en tempos difíciles. Dunha coxuntura económica tensa, pero iso non pode impedir que o pobo fale en alto, co sentido crítico que sempre tivemos.
Hai uns anos, un sábado de entroido, vin a un grupo de persoas disfrazados de submarinistas na fonte da Praza do Ferro… cunha bombona de butano ó lombo.  Había unha xiada que metía medo, pero… aquel grupo estaba collendo moedas, daquela de peso como si se atoparan na mesmisima Fontana de Trevi. Entendín que cando un ourensán se implica no entroido, non hai cousa que o pare.

Todos coñecemos ós reis do entroido de toda a vida, algún deles hoxe canda nós. Xente que vive  o entroido de forma especial e única,  que de alguna forma  aletárgase o resto do ano para sair á rúa estas noites especiais a disfrutar como  só nesta cidade sabemos facer. Pero esta tendenza de persoas que adicaban un esforzó especial a construir e vivir o entroido en Ourense, é cada vez maior… porque cada vez que saimos á rúa, atopámonos con mais persoas que disfrutan en viven esta festa cunha intensidade que vai crecendo de forma imparable.

E iso podémolo ver… nos nenos! Dende os colexios que preparan festas que invitan ós rapaces a disfrutar e a coñecer o entroido. Son eles, os que ocuparán este posto algún día……….. e os vosos… ahí abaixo. Pero a vantaxe que ten a nosa cidade e que nela CABEMOS TODOS.

Para os amigos que vindes de fóra por primeira vez a disfrutar desta festa, e coñecela connosco.
¡Sodes ben recibidos…! Convertide a cidade na vosa casa e desfrutade dela.

E para os demais, os que xa nacemos e crecemos baixos os arcos desta praza, ou de calquera outra da cidade…

¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡ BENVIDOS Ó ENTROIDO…. UN ANO MAIS………..!!!!!!!!......


TEMPO DE LECER, prensa























LA VOZ DE GALICIA








FARO DE VIGO




sábado, 15 de diciembre de 2012

AIXA... Sunday morning session









Parece una evidencia decir que hay niñas, especialmente fotogénicas. Pero en esta etapa preadolescente, también es frecuente encontrar a otras que no están especialmente receptivas a la hora de colaborar en las sesiones de fotos.

Aixa es un bellezón, eso está fuera de toda duda, pero sobre todo es una chiquilla muuuuuuy divertida con la que fue muy entretenido pasar un domingo por la mañana haciendo fotos.

El resultado fue un mini book  actual, en el que se muestra el enorme potencial de una niña de 11 años, en medio de un escenario urbano en el centro de la ciudad.

Un encanto de mañana, y de persona.

martes, 4 de septiembre de 2012

Mil posibilidades



Todos los niños son juguetones, y con frecuencia tenemos delante de nosotros infinitas posibilidades de hacer fotos divertidas.
 
¿Por qué no intentarlo?...
 
Con un poco de suerte, conseguiremos series estupendas.

martes, 21 de agosto de 2012

Y yo a ti...


Porque hay momentos en la vida, que permanecerán con nosotros para siempre...

domingo, 12 de agosto de 2012

Vacaciones cerca de casa... ¿Por qué no?


Tiene que haber opciones para todo el mundo, y dedicar este tiempo de descanso en pasear por alguno de nuestros lugares tan emblemáticos como desconocidos, es una opción a tener en cuenta.

El Parque Natural Serra do Invernadeiro, en el término municipal de Vilariño de Conso, (Ourense) es una de las joyas de la ecología gallega.

Es un lugar alejado de todas partes, al que sólo se puede acceder con una autorización previa que se consigue llamando por teléfono al Servicio de Conservación de la Naturaleza
988-38.60.29

Pero... una vez allí, puedes descubrir el encanto de un lugar casi desconocido,
del que existen tantas visiones como personas que lo visitan.

Os invito a conocer una parte de lo que yo vi.
De lo que descubrí.
De lo que pude fotografiar.

Aunque, las sensaciones perceptibles bajo el manto de sus infinitas estrellas, son algo que jamás seré capaz de describir.

¿Os apetece dar una vuelta por el paraíso ourensano?